Recensie: Een pinguïn zoals ik

Recensie van juf Ivette
Vroeger had ik als klein meisje een schilderij met 2 pinguïns boven mijn bed hangen. Dit schilderij was gemaakt door Marcus Pfister, maar ik zal eerlijk bekennen dat dit even niet meer in mijn geheugen zat. Tot ik het boek Een pinguïn zoals ik van De Vier Windstreken zag liggen met daarop in grote letters Marcus Pfister als auteur én illustrator. In één klap was ik terug in mijn kindertijd.

Korte samenvatting 

Vanaf een afstand lijken alle pinguïns op elkaar, maar na goed te kijken kun je toch echt verschillen ontdekken. Dat ervaart ook Lucas. Hij is een prachtige pinguïn met gouden kuif en rode snavel, zoekende naar een nieuwe kolonie. Maar in de kolonie die hij tegenkomt, lijkt niemand op hem. Ze lijken vooral heel erg op elkaar. Totdat hij ze beter leert kennen… dan blijkt dat hij niet de enige is die zich anders voelt. 

Bekijk het boek alvast hier

Wat vind ik van het boek?

De voorkant van het boek Een pinguïn zoals ik spreekt mij gelijk aan. Je ziet drie vrolijk kijkende pinguïns op een ijsschots staan. De titel is kleurrijk en springt eruit. Sowieso vind ik het kleurgebruik in dit boek erg mooi en rustgevend. De koele, blauwe ijslandschappen op de achtergrond met op de voorgrond de pluizig uitziende pinguïns. Je zou ze bijna willen knuffelen! Op het eerste oog denk je inderdaad dat ze allemaal hetzelfde zijn, tot je nog eens beter kijkt. Felix is mijn favoriet, met zijn korte vleugeltjes. 

Het lettertype is prettig en de tekst is qua hoeveelheid perfect per bladzijde. Niet te veel, maar ook zeker niet te weinig. Wel worden er moeilijke woorden gebruikt, zoals ‘kolonie’, ‘accepteren’ en ‘ongeïnteresseerd’. Het boek gaat daarnaast vooral over inclusiviteit, diversiteit en ook wel zelfacceptatie. Er wordt niet echt een verhaal verteld, het gaat meer over de verschillende karakters van alle pinguïns. Al is de eerste pinguïn wel op zoek naar een nieuwe kolonie en komt daardoor al deze persoonlijkheden tegen. Uiteindelijk volgt een ontroerende conclusie.

Al met al zorgt dit ervoor dat ik dit boek niet snel aan (jongste) kleuters voor zou lezen. Ik vind het boek meer geschikt voor wat oudere kinderen, gezien het onderwerp en de woordkeuze. Dit boek leert kinderen (én volwassenen) dat het goed is om jezelf te zijn, dat iedereen er mag zijn. Ook al is dit een beetje anders, want eigenlijk is iedereen anders en toch hetzelfde. Een mooi prentenboek om in te zetten bij thema’s rondom vriendschap, innerlijk en karakter, dieren en Antarctica. 

Lesideeën 

• Voer een groepsgesprek over jezelf mogen zijn. Voelen de kinderen zich ook wel eens anders dan anderen? Wanneer?
• Maak samen een klassenboek of posterwand. Op elk vel komt een tekening van een kind met daarbij wat karaktertrekken. Maar ook: waarbij kan dit kind goed helpen? 
• De illustraties zijn gemaakt met waterverf. Laat de kinderen zelf met waterverf een pinguïn op een ijsschots maken. 

Het boek aanschaffen

Dit bericht bevat affiliatie links.

De boeken kreeg ik opgestuurd door Uitgeverij De Vier Windstreken. Hartelijk dank!